Willemieke (de algemeen manager) kwam nog even langs en merkte op dat ik m'n handafdruk in het beton moest zetten. Het klinkt misschien raar maar het had toch wel iets plechtigs. Ik had stevig mijn hand erin gezet en Willemieke kraste mijn naam erin. "Zo, voor het nageslacht." Morgen gaat het zand erover maar het gaat om het idee.
Tegenover het aanplakbord hebben we ook maar meteen de fietsenstalling bij het internethuisje aangelegd. Altijd staan er willekeurig fietsen om het huisje tegen de lantaarn paal of erger het wandelgebied. Tijd dus voor een plek om de fietsen een plek te geven.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten