loslopende mens op camping bakkum

Zomergasten...

2010-08-17T00:59:00.000-07:00

Zondag hebben we Zomergasten gedaan in Loods 2. Helaas waren er al weer veel mensen naar huis maar we hebben ondanks dat een mooie avond gehad. Een kleine groep belangstellende hebben het interview van Arend de Geus met mij met volle aandacht gevolgd. Toen het publiek er zich mee begon te 'bemoeien' werd het echt leuk. Een vrouw die tegenover de 'Zitkar' in een caravan zat vertelde dat er heel erg veel gebruik van gemaakt wordt door zowel kinderen als volwassenen. Een andere vrouw vertelde dat haar man een afspraak had met een vriend (5 jaar niet gezien) om naar het strand te gaan maar ze kwamen niet verder dan de 'Zitkar'.
Hoewel ik 6 weken over het terrein heb gelopen, gefietst, installaties geplaatst en heb rondgereden met de 'Praatjeswagen' hadden sommige bezoekers mij nog niet gezien. Achteraf gezien had ik de weblog moeten uitprinten en op het aanplakbord moeten hangen met een tel.nr. erbij. Maar ja, het is gewoon een hele grote camping waarop je niet voor iedereen zichtbaar kan zijn. Maar concluderend hebben toch heel veel gasten het leuk gevonden dat ik met mijn installaties en praatjes over de camping rondwaande. Ook al hebben ze mij persoonlijk niet aan het werk gezien. Ik ben benieuwd wat een volgende kunstenaar er gaat doen.

Fini...

2010-08-10T02:45:00.000-07:00

Nou, het is klaar. Vanavond ga ik nog naar de presentatie van Citycamp in Castricum van Sabrina Lindemann en morgen ga ik weer naar huis. Zondag kom ik dan nog terug voor Zomergast(en).
Ik heb het als een boeiende tijd ervaren. Ik heb er ideeën over gemaakt voor ik hier kwam maar eenmaal hier aangekomen bleken die helemaal niet toepasbaar. Ik heb mij de eerste dagen voorgenomen om hier gewoon proberen te zijn en te reageren op dat wat gebeurt. Langzaam mijzelf laten zien, installaties plaatsen en gesprekken aangaan en dan maar zien. Achteraf gezien vind ik dit goed gelukt. Ik heb het organisch doorlopen en dat is mij door de camping ook mogelijk gemaakt. Ik deed elke dag mijn ding en achteraf is dat een duidelijk proces gebleken. Ik heb het gevoel een deel van de camping geworden te zijn. Met het personeel van de camping is het leuk verlopen, over de hele camping staat werk van me, ik heb overal contact met mensen gemaakt en heb uitgebreide gesprekken gevoerd tijdens mijn ronden met de Praatwagen.

Ook met het beeld wat ik hier achterlaat ben ik zeer content. Leuk ook om te horen dat mensen het miste toen het even weg was om geschilderd te worden. Het is een plek geworden waar je even lekker van het uitzicht kan genieten, kan mijmeren over wat je aan het doen bent of je laten meevoeren naar andere oorden door op de stoelen plaats te nemen en simpelweg voor je uit te staren...

Warenonderzoek...

2010-08-10T02:25:00.000-07:00

Gisteren weer een rondje gemaakt. Bij een huisje met 3 mensen ben ik een behoorlijke tijd blijven hangen. Biertje erbij maar ook goede gesprekken. Normaal doe ik een gesprek met 1 iemand maar deze setting was ook een leuk experiment. We zaten met z'n vieren en roulerend kwamen ze bij me zitten op de praatwagen om het verschil te ervaren. Nu blijkt dat er een wezenlijk verschil zit in contact met je naaste op de praatwagen dan met de overige die aan de tafel zaten. Een voor een heb ik ze daardoor intiem aan de tand kunnen voelen.
Daarna hebben ze mij doorgezaagd. "Wat zit er voor jou in?", "Waarom doe je het?". Ik vertelde ze dat dat mijn manier is om met mensen contact te maken en hebben. Ik vind het moeilijk om contacten te onderhouden en behouden maar vind het interessant om steeds weer contact te maken en een kijkje te mogen nemen in het leven van iemand anders. Tegelijkertijd krijg ik steeds meer inzicht waar 'de mens' zich mee bezig houdt en wat hij wil. Ook kan ik door deze gesprekken mij blijven focussen op de inhoud van de Loslopende Mens: Wie, wat en waar zijn we en waar willen we naar toe? Een ruimte voor zin en zijn.

Veel belangstelling voor Praatjeswagen...

2010-08-09T01:55:00.000-07:00

De Praatjeswagen is een groot succes. Ik hoef er maar mee te gaan rijden en het is meteen raak. Kinderen lopen me achter aan en volwassenen kijken vol belangstelling als ze me tegemoet lopen of vanuit hun zitje bij de tent of caravan. De ene wil weten wat ik doe en waarom, de ander steekt meteen van wal waar hij/zij mee bezig is. Gisteren o.a. een gesprek gehad met iemand over haar leven. Hoe pak je dingen aan en hoe weet je of je op de goede weg zit. Ik heb daar natuurlijk geen antwoord op maar ik kan wel naar haar luisteren en vragen stellen. Ik heb wel de noodzaak van dingen geopperd. Ik denk dat daar veel antwoorden zitten.

Terug van weg geweest...

2010-08-09T01:50:00.001-07:00

Na een week is het zitje bij het vliegerveld weer terug. Onder veel belangstelling hebben Fedde en ik de installatie terug geplaatst. Ik hoorde al eerder dat mensen 'm miste.

Spook...

2010-08-07T10:43:00.000-07:00

Vrijdag ben ik door de annimatiemeisjes gestrikt om mee te doen aan de spooktocht. Dit werd een hele belevenis. Leuk om ouders als spook te zien en het gezamelijk oplopen naar de plek des 'onheils'. 4 Uur lang hebben we elk op een plek gestaan om kinderen te laten schrikken. Het schreeuwen van de kinderen en met name de meisjes hield niet op. Ik heb er zelf ook een schorre stem aan overgehouden. Om de 10 min. kwartier kwam er weer de volgende groep om te laten schrikken. Bij de eerste keren kreeg ik les van de kleintjes omdat ik niet eng genoeg was:"Oh ik zie het. Jij bent de kunstenaar.". Bij elke groep kreeg ik weer een aanwijzing om mijn tijdelijke job als spook goed te vervullen. Harder schreeuwen, beter verstoppen, harder rennen. Omdat niets leek te werken besloot ik uit elke groep een jongen of meisje te 'ontvoeren'. Dit bleek te werken. Maar het had niet langer moeten want ik was helemaal uitgeput.

Bijgevoegd nog de foto's van de opening van de expositie 'Speeltuin' in Delft.

Praatjes...

2010-08-04T04:50:00.001-07:00

Gisteren heb ik weer een ronde gedaan met de Praatjeswagen. Ik heb zeer goede gesprekken gehad. Van kinderen en geluk tot reintegratieprogramma's voor langdurig werkelozen tot het afscheid nemen van overledenen. Het duurt even voordat ik alle gesprekken weer voor me zelf op een rijtje heb aangezien het volgende gesprek al weer begint als ik net het vorige heb afgesloten. De Praatjeswagen mag dus een succes genoemd worden. Ondanks dat er bij het afwassen wel praatjes gehouden worden stellen de gasten het zeer op prijs om een gesprek te hebben dat verder gaat dan koetjes en kalfjes.

Buurtlink tv...link

2010-08-04T04:42:00.000-07:00

http://buurtlink.nl/1901NZ/castricum/Zeeweg/1822582/Kunst+op+Camping+Bakkum

Gisteren heb ik de Hoogslaper weggehaald in verband met herhaaldelijke klachten over de veiligheid van de objecten. Maandag zal ik de installatie in afgeslankte vorm terugplaatsen.

Buurtlink tv...

2010-07-30T13:07:00.001-07:00

Ben vandaag op pad geweest met Elvira van Buurtlinktv. Volgende week volgt de link naar het filmpje.

Vervolg speeltuin...

2010-07-30T00:56:00.000-07:00

Na mijn gesprek met de vrouwen over de speeltuin ben ik vandaag mijn eerste second opinion gaan doen. Ik heb 3 ouders gesproken en die waren heel positief over de speeltuin. Zelf vonden ze het er aantrekkelijk uitzien en ook hun kinderen vinden het spannend en leuk. Een kind, dat helemaal geen held was, maakte ook gebruik van de wat engere toestellen en de boomstam op de zandberg, maar zag deze juist als uitdaging. Zo zie je maar. Het gaat om het kind wat hij of zij wil en/of durft. Daarnaast ligt het aan de ouder of iets eng is of niet. Morgen ga ik nog verder op onderzoek uit.
Vanavond ben ik weer een ronde gaan doen met de Praatjeswagen. Naast een paar korte gesprekjes met volwassenen, maar ook met kinderen, heb ik 2 lange gesprekken gehad met Flip en Hans. Geen shokerende dingen maar gewoon dingen die hun bezig hield. Je ziet altijd weer dat na een ‘aftastend’ begin, je altijd wel ergens uitkomt wat mensen bezig houdt. Tijdens het gesprek met Hans werd er zelfs een kopje koffie geserveerd.

Delden...

2010-07-28T12:37:00.000-07:00

Vandaag even op en neer geweest naar Delden. Daar kunnen ze vanaf vandaag een gesprek op niveau voeren tegenover het station (kunstruimte) 'Perron 1'.

Undercover...

2010-07-27T12:39:00.000-07:00

Ik ben eventjes terug op de camping om morgen met een installatie naar Delden te rijden.
Gisteren op m'n atelier een installatie voorbereid en heb 'm vandaag in Delft geinstalleerd: 'Playful Hangout'. Ik dacht 'm even op te zetten maar het is uiteindelijk nog een hele puzzel geweest. Maar het resultaat was genieten.

Vervolg fotoverslag.

2010-07-25T13:30:00.001-07:00

Dag van tegenstellingen...

2010-07-25T13:25:00.000-07:00

Wat een dag! Vanmorgen had ik niet kunnen bevroeden wat voor enerverende dag het zou worden. Het is ook teveel om allemaal op te schrijven maar ik ga mijn best doen.

Vroeg begonnen om er zeker van te zijn dat vandaag mijn nieuwe installatie af zou komen en geplaatst zou kunnen worden. Om een uurtje of 11 heb ik lekker nog in alle rust een appelflap gegeten die Nicole, een van de gasten die ik heb gesproken, kwam brengen. Toen ze weg wilde gaan kwamen Aaron en Roel die ik beloofd had een keer te mogen komen kijken.
Na het middag eten werd het buffelen aangezien ik steeds weer dingen tegen kwam die niet goed waren of beter moesten. De stress begon toe te slaan. Daarnaast was ik me al wel aan het verheugen op het plaatsen van het beeld aangezien ik het een heel verrassend beeld vond geworden (Je ziet dat pas echt als het in elkaar zit en recht op staat).
Om +/- 7 uur kwam Fedde voor het plaatsen. Eindelijk was het dan zo ver. Het was weer net als vorige week een convoi exeptionel. Zeker toen ik zag dat mensen langs de wegen stonden en kinderen mee fietsten.
We hadden het beeld nog niet helemaal neergezet en toen kreeg ik de eerste wanklank te horen. Net nadat Remco, de camping manager, me had gevraagd of ik naast al die goede reacties ook negatieve geluiden hoor. Een vrouw kwam er aan gesnelt en vroeg of dit hier zou blijven staan. Kwaad werd ze ervan en vroeg zich af of er eerst een ongeluk moest gebeuren voordat het weggehaald zou worden. En spuuglelijk vond ze het ook nog. Ze zou haar beklag bij de receptie doen. (Wordt vervolgd.)
Nadat we het andere zitje wat op die plek stond op het speelveld hadden gezet wilde ik naar huis om eindelijk te gaan eten. Maar ik werd aangehouden door 3 vrouwen die hier al 35 jaar zitten. Het begon heel leuk en geinteresseerd maar na verloop van tijd veranderde het gesprek (niet op een vervelende manier). We kregen het over de speeltuinen. Daar was alles mis mee; vies zand, verotte boomstammen met gevaarlijke uitsteeksels, brandnetels …. En toen kwam het… “Snapt u dan dat we het erg vinden dat er wel geld is voor kunst terwijl dat beter eerst in de speeltuinen gestopt kan worden ("...niets ten nadele van u hoor!"). Ze daagden me uit om de speeltuin te inspecteren en dan mijn mening te geven. Ik zei tegen ze dat ik er binnenkort met m’n Praatwagen naar toe ga en dan, naast mijn eigen inspectie, de meningen zal vragen aan de aanwezige ouders. Ik ben benieuwd.
Ik ga die vrouwen weer opzoeken om verslag te doen.

Ra ra wat wordt dat...

2010-07-24T11:56:00.000-07:00

Gisteren middag 2 kinderen van een jaar of 12 gesproken bij de Pan. Ze waren heel erg geinteresseerd. Ze stelde allerlei vragen en vroegen of ze een keer op m'n werkplaats mochten kijken. Angezien ze zo enthousiast waren besloot ik een uitzondering te maken (als ze het maar niet door vertelden).
Na mijn noeste arbeid aan een nieuw installatie voor bij het vliegerveld ging ik eten bij een vrouw waar ik een gesprek mee heb gevoerd. Leuk om zo van een andere kant de camping te ervaren. Lekker gegeten, biertjes gedronken en veel gekletst. Waar ik van op keek was dat ze me vertelde dat je vanaf volgend jaar maar een behuizing op je 'kavel' mag hebben. Ik vind het juist de charme van deze camping. Iedereen geeft op z'n eigen wijze invulling aan z'n woonplek. Iets waar je 'thuis' toch minder vrij in bent.
Ook kwam ik er achter dat ik een verkeerd beeld gemaakt heb van een aantal mensen hier op de camping. 's Morgens kom ik regelmatig mannen tegen (met dikke buik) die met een bierfust lopen. Nu begrijp ik pas waarom ik er zoveel tegen kwam. Het blijkt voor stromend water te zijn in je huisje of caravan. Maar ja ... het kan natuurlijk ook een goed excuus zijn....
Morgen hoop ik de nieuwe installatie af te ronden en wellicht te plaatsen. Het schilderen doe ik dan ter plaatse.
Maandag ben ik een paar dagen weg om een installtie te maken voor een expositie in Delft, werk voor Lowlands ophalen en een gespreks-setje naar een expositieruimte in Delden brengen. Helaas vallen al deze dingen samen waardoor ik pas weer woensdag/donderdag terug ben.

Loslopende mensen...

2010-07-22T11:27:00.000-07:00

Gisterenavond heb ik een ronde gemaakt met de Praatwagen. Al snel raakte ik met mensen in gesprek. Ik dan even een overdenking bij de persoon waarom en waarover het praatje zou moeten gaan maar ook zie je meteen de nieuwsgierigheid om er op in te gaan. Na wat small talk kom ik toch altijd in de wat diepere lagen van de gesprekspartner. Van flatscreen en voetbal tot retraite in een klooster en problemen op het werk.
Ook heb ik een vrouw gesproken die me aangaf hier totaal van de buitenwereld afgesloten wilde zijn. Geen telefoon, internet en t.v. maar ook geen stroom. Ze zit al 20 jaar in een huisje omringt door vrienden en kennissen die ze kent vanaf haar studie tijd. Allemaal leven ze op de camping als zij en geven zich over aan het vrije leven zonder zorgen en verpichtingen. Ook gaf ze aan dat ze vind dat volwassenen ook meer moeten spleen. Om 12 uur liep ik vol indrukken terug naar m’n huisje in de angst mensen wakker te maken (de wagen is niet geheel geruisloos).
Vanmiddag sprak ik een vrouw die zich ook tot de loslopende mens rekende. Opzoek naar hoe het allemaal verder moet. Met van alles bezig geweest en opgebouwt maar wat nu? Hoe nu verder? Ik heb haar mijn nummer gegeven om er nog een keer dieper op in te gaan aangezien de kinderen haar aandacht weer vroegen.

Vandaag heb ik een Gespreks-setje bij de weg naar het strand geplaatst. Dit is een fantastisch plek met een heerlijk uitzicht. Zeker als de schotse hooglanders zich laten zien. Ik denk dat ik deze later ga inwisselen voor een installatie die ik nog moet maken en die ik hier voor de camping achterlaat. De reacties op deze installatie op deze plek is zo danig dat mijn keuze gemaakt heb. Ik heb er al ideeen voor maar die houd ik nog even voor me.

De kinderen zijn helemaal in de ban van mijn installaties. Ik kom regelmatig kinderen tegen die me vragen wat het allemaal is wat ik doe en kinderen komen me achterna gefiets als ik weer met een karretje loop om iets te plaatsen. Vanmiddag ging het ze iets te langszaam, maakten een ommetje en zaten even later weer achter me.

Transformatie...

2010-07-21T12:22:00.000-07:00

Gisterenavond kwam mijn buurman even wat oude nrc bijlagen brengen zoals hij beloofd had. We raakten in gesprek over mijn werk. Tot nu toe was zijn kennis van kunst beperkt tot schilderijen en beelden. Hij had nog niet hehoord van sociaal en/of maatschappelijk geengageerde kunst. Ik vertelde hem dat er in de kunst ook het een en ander is verandert en hij kon daar in meegaan door een vergelijking te trekken naar zijn werk als orgaisatie activist. Hij gelooft ook dat de mens in een transformatie zit naar een ander bewustzijn. Na de ontwikkeling van de mens tot individualist zoekt de mens naar nieuwe verbinding. Hij noemde het voorbeeld dat Twitteren een teken/vorm hier van is.

Vanmorgen toen ik was begonnen met het bevestigen van de stoelzitingen kwam er een vrouw voorbij die mij aansprak en vervolgens een waterval aan verhalen over mij heen storte. Achteraf was ik verbaasd en gefascineerd dat iemand in een half uur haar hele levensverhaal aan mij kon vertellen. Het begon met ‘ dingen’ op de camping maar al snel gingen de verhalen over haar kinderen en school (het systeem), problemen in de wijk (integratie), zijzelf opgevoed als straatvechter, homosexualiteit, haar ouders analfabeet en smid, groot gezin en alcoholproblemen, tot haar werk in de zorg. Wat haar met name stoort is de intolerantie van mensen en het werken/leven vanuit het boekje. In haar werk heeft ze dingen gedaan die ze niet op haar werk vertelde aangezien ze dacht dan al lang ontslagen geweest te zijn. De hele lijn in haar verhaal was dat ze het zo verschrikkelijk vindt hoe mensen met elkaar omgaan en dat ze meedoen aan het systeem waarin we zitten. Maar, zei ze: “ Het lijkt nu allemaal zo zwaar en negatief maar straks lig ik weer plat van het lachen.”

Naast het afronden van het aanplakbord heb ik vandaag de Hoogslaper en de Comforter geinstalleerd. Ik kreeg net te horen dat er verontruste ouders zijn die bang zijn dat hun kinderen uit de installaties zouden kunnen vallen. Ik hoop dat ik ze er van kan overtuigen dat het volgens mij niet nodig is. Ik heb de ervaring dat kinderen er niet inklimmen als ze niet durven. Wat ik me ook voor kan stellen is dat ze het zelf eng vinden en dat het daarom voor hun kinderen ook eng is. Maar kinderen zijn erg flexibel en doen iets of doen het niet als ze het eng vinden. Wordt vervolgd...

Hall of fame...

2010-07-20T10:03:00.000-07:00

Willemieke (de algemeen manager) kwam nog even langs en merkte op dat ik m'n handafdruk in het beton moest zetten. Het klinkt misschien raar maar het had toch wel iets plechtigs. Ik had stevig mijn hand erin gezet en Willemieke kraste mijn naam erin. "Zo, voor het nageslacht." Morgen gaat het zand erover maar het gaat om het idee.
Tegenover het aanplakbord hebben we ook maar meteen de fietsenstalling bij het internethuisje aangelegd. Altijd staan er willekeurig fietsen om het huisje tegen de lantaarn paal of erger het wandelgebied. Tijd dus voor een plek om de fietsen een plek te geven.

Convoi exeptionel...

2010-07-20T09:40:00.000-07:00

Ik werd vandaag door Fedde uit m'n bed gebeld aangezien ik een afspraak met hem had om het nieuwe aanplakbord te installeren. Zonder koffie en m'n ogen uitwrijvend snelde ik me naar Paradise. Het verloop van de dag is te zien in het fotoverslag. Morgen komt het bord erin en worden de stoeltjes erop gemaakt aangezien het beton nog moet drogen.
Gisterenavond heb kwam ik tijdens m'n avondwandeling nog een moeder met 3 jochies tegen. Ik kwam met ze in gesprek met ze door een persoonsverwisseling maar die greep ik natuurlijk an om het over mijn aanwezigheid te hebben. Toen ik de kaart gaf bleek meteen dat de moeder het werk al gezien had en speelde daar meteen op in door de jongens te vragen aan wat hun de kaart deed denken. Tuurlijk, de stoeltjes. De jongens vonden het zo leuk om een kaart te krijgen dat ze er een handtekening op wilde hebben. Al zwaaiend en roepend namen we afscheid.
Tijdens het werken aan het bord hoorde ik 2 vrouwen opmerkingen maken over het 'Innig gesprek':"Nou, dat moet te maken hebben met Irene (red. prinses Irene)." Dat was eigenlijk al de 2de keer vandaag. Wat grappig toch dat het treehuggen en spiritualiteit zo is ingeburgerd dat er vrij laconiek even opgemerkt wordt; "Oh, daar kun je met bomen praten.' Niet dat ik dat voorsta maar je kunt je gesprek wel wat verder inzetten.

Kroller Muller Museum

2010-07-18T13:16:00.000-07:00

Zaterdag ben ik even van de camping geweest om een aantal installaties te plaatsen op de Zoele Zomeravonden in de beeldentuin van het Kroller Muller Museum. Het was zeer geslaagt. Veel gesprekken gevoerd op de Praatwagen waaronder een gesprek met Minister van Landbouw Gerda Verburg. Ik heb een zeer interessant gesprek met haar gevoerd waar ik natuurlijk niet verder over uit kan wijden.
Vandaag weer terug op de camping. Ik heb kennis gemaakt met m'n nieuw buren uit Hengelo. De dochter (+/-7 jaar) van de familie kwam meteen nieuwsgierig naar me toe om te vragen wat voor kunst ik dan maakte. Ik gaf haar een ansichtkaart en een brochure van het instituut. Het was mooi om te horen dat de vader, tijdens het eten, de brochure met de familie doornam.

Aankonigings bord annex ontmoetingsplaats...

2010-07-16T11:08:00.000-07:00

Ik ben lekker bezig geweest van de week. Ik heb een nieuw aankondigings bord gemaakt dat maandag geplaatst zal worden tegen over het internethuisje. Ik zal er de hele dag bezig zijn dus kom langs als je zin hebt.
Zoals jullie wellicht is opgevallen is de For your eyes only weg. Donderdag werd namelijk een onderdeel los op de grond gevonden. Het is er inmiddels weer aangelast en zal ook volgende week weer terug gezet worden. In de tussentijd zal het zaterdag een onderdeel vormen van een bijdrage van het Instituut aan de Zwoele Zomernachten in het Kroller Muller Museum. Foto's en een verslag volgt.

Gisteren toen ik in de doucheruimte kwam zei ik 'hallo' tegen de 3 aanwezige jongetjes. 'HALLO!' kreeg ik terug. Een van de broertjes (8-10 en 12 schat ik) zei dat hij het in de Vuurtoren veel leuker vond. De mensen zijn veel aardiger dan bij de Egel.
Ik vraag me vaak af hoe dat nou zit met het Hallo en Goeiemorgen. Soms denk ik dat ik er niet in moet overdrijven maar toch merk ik bijna altijd dat mensen het wel op prijs stellen als je het wel doet. Er komt dan ineens een lach naar voren of een blij geluid. Gewoon doen dus als je er zin in hebt!

Praatjeswagen

2010-07-11T02:42:00.000-07:00

Ik zit hier nu 1 1/2 week en er is een hoop gebeurt. Ik heb 3 installaties geplaatst waar veel gebruik van wordt wordt gemaakt. De Treehugger in de Pan en bij de receptie de For your Eyes Only en het 'Innig gesprek'om de boom. Het is leuk om te zien hoe mensen er op reageren en er gebruik van maken. Het is een mooie manier om meteen een praatje aan te knopen. Gisteren ben ik met de Mobile Communication Object (in de volkesmond al de 'Praatjeswagen') voor het eerst het terrein op geweest. Het is een hele makkelijke manier om contact te maken.
Maandag ga ik beginnen met het maken van een nieuw aankondigingsbord bij de ingang. Tussendoor zal ik mijn rondes blijven maken met de Praatjeswagen. Als je een praatje wilt? Trek me dan even aan m'n jasje.

Kunstenaar op werkvakantie...

2010-06-09T23:46:00.000-07:00

Beste camping gast,

Van 1 juli t/m 11 augustus ben ik op camping Bakkum (i.s.m. CBK Noord-Holand) uitgenodigd voor een artist in residence.
Mijn naam is Oscar Prinsen. Ik ben concept projectmanager van het Instituut voor de Loslopende mens. Het Instituut, opgericht in 2000, biedt al jaren op verschillende manieren een plek voor de individualistische mens; We worden steeds meer op ons zelf terug geworpen en moeten steeds meer keuzes maken over wat we in het leven willen.
Was het vroeger zo dat heel veel door onze ouders werd ingegeven zo willen we tegenwoordig alles zelf bepalen. Waar we willen wonen, wat we willen worden, hoe we in het leven staan en wat we geloven. Daar komt bij dat de maatschappij steeds meer deze ontwikkeling volgt en van individuen steeds meer verwacht zelf keuzes te maken. Zo moeten we bijv. kiezen welke energie we willen, welke zorg en hoe we ons willen verzekeren voor ons pensioen.
Vroeger hoefde je hier niet over na te denken. De politieke kleur en de geloofsovertuiging bepaalde waar je je boodschappen deed, wat je ging worden, bij welke vereniging(en) je je aansloot, waar je op dansles ging en het ‘meisje’ dat je ging trouwen.

We zijn in een fase beland waarin we veel vrijheid hebben om ons leven vorm te geven maar hoe pakken we nu verder? Wat is nu eigenlijk belangrijk en waar gaat het om?

Het Instituut voor de Loslopende Mens biedt een ruimte voor contact & reflectie om mensen vanuit een ander perspectief met elkaar van gadachte te laten wisselen.

Tijdens mijn aanwezigheid wil ik me op een paar punten richten:
-Ten eerste wil ik over de camping lopen om aan de sfeer te proeven. Wat zijn de speciale plekken op de camping, hoe gaan de mensen met elkaar om en wat zijn de verhalen (geschiedenis) van de camping. Naar aanleiding hiervan wil ik bepalen wat ik ga doen.
-Maar vast staat dat ik gesprekken aan mensen zal aanbieden.
-Ik zal gespreksinstallaties waar mensen elkaar kunnen ontmoeten of in hun eentje kunnen reflecteren.
-Uiteindelijk zal ik ook een installatie maken die op de camping achter blijft.

Als je geinteresseerd bent in een gesprek over wat je bezig houdt of je wilt me vertellen over het leven hier op de camping, dan hoor ik dat graag. Stuur een mailtje met naam en tel.nr. en ik bel je voor een afspraak. Om de camping goed te leren kennen hoop ik dat we het gesprek op je favourite plek kunnen voeren. Maar we kunnen ook een wandelgesprek doen.
De gelegenheids site http://loslopendemensopcampingbakkum.blogspot.com zal ik gebruiken om verslag te doen van m’n verblijf maar ook hoe het bijv. staat met de aanmeldingen en wat ik daarmee ga doen. (De gesprekken blijven annoniem!)
Jullie kunnen ook op mijn site kijken om meer te lezen over het Instituut. Kijk daar ook bij de ‘Therapeuterette’ voor als je graag een gesprek wilt.

Ik ben benieuwd naar alle input en wat er allemaal gaat gebeuren,

Oscar